| تبليغات | X |
|
تنها در باران به نام آنکه اشک را آفرید تا سرزمین عشق آتش نگیرد
| ||||||||||||
|
قلب مرا ميان غمت جا گذاشتي
رفتي و در سكوت تماشا نموده ام
تنهايي ِ مرا تو چه تنها گذاشتي
رفتي و سهم عشق براي دل تو بود
سهمي براي اين دلم آيا گذاشتي ؟
يك بغض كال، يك سبد از درد بي كسي
سهم من غريب كه اينجا گذاشتي
گفتي بهار مي رسد اما دروغ بود
در قلب من غمي چو اهورا گذاشتي
مجنون ديگري شدي و دشت پيش روت
من را ميان غصه چو ليلا گذاشتي
گفتي كه از بهشت نصيبي نبرده اي
يك قطره اشك سهم من از روزگار شد
در لحظه اي كه پاي به دنيا گذاشتي [ پنجشنبه 1391/01/24 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ رها ]
سلام
من آمدم فقط همین [ پنجشنبه 1391/01/24 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ رها ]
با خوبی ها و بدی ها، هرآنچه که بود؛
ای خدای دگرگون کننده دلها و دیده ها
بوی باران ; بوی سبزه ; بوی خاک
[ سه شنبه 1391/01/01 ] [ 12 بعد از ظهر ] [ رها ]
خداحافظ برای همیشه
[ چهارشنبه 1390/12/24 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ رها ]
یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی هایبزرگ باشند
[ چهارشنبه 1390/12/24 ] [ 2 بعد از ظهر ] [ رها ]
سلام به همه دوستان سال۹۰داره با تموم خوبی و بدی هاش تموم میشه این اخرین مطلبم در این سال هست و شاید آخرین مطلب وبلاگم امسال سالی با تموم خاطرات بد و خوب بود برای من امسال سالی پر از هیاهو و تلاش برای زندگیم بود با اتفاقات بد خوب اتفاقات خوبش اول از همه سلامتی خودم و خونوادم بود و همچنین سلامتی پدرم بعد از اون تصادف سختی که داشت و همچنین برادر زاده های گلم که کلی امید و نشاط و به خونوادم آورد اتفاقات بدم که اول از همه دزدی از مغازم بود و دعوای بسیار سختم با عزیزترینم با اینکه سه سال از مرگ نجمه عزیزم میگذره اما امکان نداره توی این روزا فراموشش کنم چون جای خالیشو خیلی احساس میکنم امروز روز آخری هست که میام و شاید دیگه نیام امیدوارم که بتونم بیام و دوباره بنویسم اما سفری در پیش دارم که بازگشتش یه خورده بعیده چون کلا زندگیم داره یه تحول بزرگ به خودش میگیره دارم جایی میرم که اصلا دوستش ندارم اصلا دوست ندارم برم اما مجبورم برم امیدوارم که بتونم پدرم و راضی کنم تا نظرش درباره تصمیمی که برای من گرفته برگرده با اینکه صلاحم و میخاد اما این تصمیمشو نمیتونم هضم کنم و کلا برام سخته برام دعا کنید تا بتونم نظرش و برگردونم از همه دوستانی که توی این مدت اومدن و این وبلاگ و تحمل کردن ممنونم امیدوارم بازم بیاین و خودم بتونم بعد از سال جدید بیام و دوباره شروع به نوشتن کنم همتونو دوست دارم و امیدوارم سالی خوب و پر از خیر و برکت و نشاط داشته باشین واسه منم دعا کنید سخت محتاج به دعاهای شما هستم سال خوبی داشته باشین و مراقب خودتون باشید یا حق [ چهارشنبه 1390/12/24 ] [ 2 بعد از ظهر ] [ رها ]
[ سه شنبه 1390/12/23 ] [ 10 قبل از ظهر ] [ رها ]
جمعه هم آمد ولی آن جمعه ی دلخواه نیست بت پرستانیم و مثل ما کسی گمراه نیست عشق اینجا بین آدم ها غریب افتاده است در بساط خالی ما آه حتی آه نیست ...
[ جمعه 1390/12/19 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ رها ]
من هنوزم... از بازی کلاغ پر... میترسم! میترسم بگویم "تو" و آرام بگویی ... پَــــــــــر..............! 
[ جمعه 1390/12/19 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ رها ]
یک غزل:نمی دانم... شاید نشود غزلش خواند یا حتی شعرش... اینها زمزمه های این روزهای منست روزهای خانه تکانی! روزهای حس شیرین نظم و پاکیزگی...برق شیشه ها و لوسترها...بوی وایتکس و اتک... بوی عید و بهار...زیبایی گلهای پامچال آدم را به سجده وا می دارد اینروزها.... و آدم عشق می ورزد به تمام آدمها..کوه ها..دشتها و ذرات هستی... می دانم که تمام کینه ها و بدیها ریشه در خودمان دارند...دیگر خیلی وقت است که خیلی ها را بخشیده ام و عاشقانه دوستشان دارم...نمی دانم بهار می شوم آخر؟ خون دل دارم انارم مي كني به تب تندي دچارم مي كني كال و تلخم در كنارت مي رسم سرخ و شيرين آبدارم مي كني گرچه در عشقت خيال جبر نيست در عمل بي اختيارم مي كني! عاقبت یک روز با یک بوسه... از چهره هاي ماندگارم مي كني باز هم مانند يك عكاس خوب توی یک لحظه شكارم مي كني خواب مي بينم كه مي آيي زمين روي بال خود سوارم مي كني مي بري منظومهي خورشيدي ات ذره اي از يك مدارم مي كني جذب خورشید نگاهت می شوم هالي دنباله دارم مي كني ... باز يك صبح زميني، كار عيد خواب مي ديدم بهارم مي كني! باز بوي تند وايتكس و اتك باز هم مشغول كارم مي كني شستشوي پرده ها و شيشه ها خوب داري خانه دارم مي كني توي ايوان مي روم، قاليچه را... با نسيمي بيقرارم مي كني من قرار دل تكاني داشتم! صاف و ساده! بي غبارم مي كني؟ چند صفر مبهم و بي ارزشم! تو كه يك هستي! هزارم مي كني؟ روزهاي آخر اسفند رفت! با فقط يك گل بهارم مي كني؟؟؟ [ چهارشنبه 1390/12/17 ] [ 1 بعد از ظهر ] [ رها ]
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک بابصارهم لما سمعواالذکر و یقولون انه لمجنون و ما هو الاذکر للعالمین .:.در جوانی غصه خوردم هیچکس یادم نکرد.:. .:.در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد.:. .:.آتش عشقت چنان از زندگی سیرم کرد.:. .:.آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد.:. * .:.من غریبم به غریبان چه نویسم.:. .:. ای گلشن خوبان به گلستان چه نویسم.:. .:.ترسم که قلم شعله زند،صفحه بسوزد.:. .:.با این دل تنگم به عزیزم چه نویسم.؟. چه نویسم ... چه نویسم ... چه نویسم ... چه نویسم ... | |||||||||||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||||||||||||
